SUBARU LIBERO

EERSTE GENERATIE (KJ)  |  Bouwjaar 1983 – 1993

Wil je meehelpen om deze pagina van informatie te voorzien?

De eerste generatie Libero (KJ) werd in 1983 geïntroduceerd. Het was een type auto dat Subaru nog niet eerder had gemaakt.

De Libero was gebaseerd op de Sambar, het kei-car busje van Subaru. De Libero is eigenlijk een aangepaste Sambar. En die aanpassingen waren niet gering. De voorkant stak namelijk een stuk verder uit dan bij de Sambar, hierdoor nam de beenruimte toe. Het 544cc blokje van de Sambar werd vervangen door de 1-liter-driecilinder uit de toen vrij nieuwe Justy. Verder was de Libero altijd voorzien van een verhoogde dak, zodat ook lange mensen hun hoofd niet zouden stoten.

 

Inhoud

Wat maakt de Libero uniek?

1. Klein vanbuiten, ruim vanbinnen
De Libero is even lang, en zelfs smaller, dan een Toyota Yaris. Dankzij de hoge bouw en vierkante vorm, heb je in een Libero toch meer ruimte dan in een Yaris.

Daarnaast kan je met een totale lengte van 3,50m wel gewoon 6 personen vervoeren! Er zijn maar weinig busjes, laat staan auto’s, die de Libero dat nadoen.

2. Veelzijdigheid
De Libero dankt zijn praktische inzetbaarheid aan de grote schuifdeuren en de verstelbare banken en stoelen. Hierdoor is de Libero in vrijwel elke situatie in te zetten.

Of je nu met 6 man ergens heen moet, meehelpt met een verhuizing, een paar fietsen moet verplaatsen, in de regen even droog met z’n vieren wilt lunchen of in de bus wilt slapen, met de Libero kan het allemaal.

3. Sun-sunroof: het panoramadak (optie)
Het panoramadak in de Libero bestaat uit twee delen. Het middelste gedeelte kan over een afstand van 705 millimeter volledig openschuiven. Hierdoor waait het, ook in de hitte, lekker door.
Het voorste deel is een kanteldak. Als je deze samen met het schuifdak opent heb je geen last van windgeklapper tijdens het rijden. Je kan hem ook los van het schuifdak gebruiken, dankzij de vorm hoor je dan vrijwel geen windgeruis. Dit is ideaal voor een snelle ventilatie van het interieur zonder de aanjager hard aan te zetten of het schuifdak te openen.

Subaru noemde deze combinatie niet voor niets ‘sun-sunroof’. Dit is namelijk een woordspeling die voortkomt uit het Japanse woord ‘sansan’. ‘Sansan’ spreek je uit als ‘sunsun’ in het Engels en het betekent zoiets als ‘fel schijnen’. Sun-sunroof betekent dus zoiets als: ‘een dak waar het licht fel door schijnt’. En dat is wel toepasselijk.

Je zou sun-sunroof ook kunnen interpreteren als een dubbel open dak, aangezien je er ééntje vooraan en ééntje in het midden hebt.

Techniek

motor & vierwielaandrijving

De motor

Subaru leverde één motorblok in de 2e generatie van de Libero: de EF12; een 1.2L driecilinder met multipoint injectie.

Het motortje levert 54,4 pk bij 6000 rpm. Het maximale koppel bedraagt 96 Nm bij 3000 rpm. Dit vrij hoge koppel is te danken aan de vrij hoge compressieverhouding van 9,1:1. Dat was zelfs in die tijd vrij hoog, alleen de turboboxers van Subaru konden hieraan tippen!

Het motortje in mijn bus bleek na aankoop een oliedrukprobleem te hebben. Voor meer info over hoe dat opgelost is door het motortje te reviseren, klik op onderstaande knop.

Vierwielaandrijving

Vierwielaandrijving kon naar goed Subaru gebruik natuurlijk niet ontbreken. Daarom ontwierp Subaru voor de Libero een 4WD-systeem, part-time vierwielaandrijving dus.

Dit betekent dat alle vier de wielen niet continue worden aangedreven, iets wat bij een AWD-systeem wel het geval is. Bij de Libero worden de achterwielen altijd aangedreven. Pas als je op een rode 4WD-knop drukt wordt de voorwielen erbij geschakeld en heb je vierwielaandrijving.

Het 4WD-systeem van de Libero is ontworpen om het rijden in sneeuw, gladheid en soortgelijke omstandigheden makkelijker te maken. Het is niet ontworpen om continue op droog asfalt te gebruiken, daar kan de versnellingsbak zelfs van kapot gaan.

Voor een uitgebreide uitleg over de techniek en de beperkingen ervan, klik op de oranje knop.