SUBARU LIBERO

TWEEDE GENERATIE (FA)  |  Bouwjaar 1994 – 1999

De tweede generatie Libero (FA) werd in 1994 geïntroduceerd. Deze volledig nieuwe generatie volgde de eerste generatie Libero (KJ), die sinds 1984 werd geproduceerd, op.

Het ontwerp van deze tweede generatie was typisch voor de jaren 90: veel ronde hoeken en weinig scherpe lijnen. Het kenmerkende hoekige van de KJ was voorgoed voorbij. Verder monteerde Subaru een paar enorme bumpers op de FA, veel groter dan bij de KJ het geval was. 

Op het eerste gezicht lijkt er veel hetzelfde; er zat namelijk nog steeds vierwielaandrijving in en ook de motor zat nog steeds achterin. Het concept was ook niet veranderd: zo veel mogelijk ruimte met zo klein mogelijke buitenmaten. Maar Subaru had er werk van gemaakt, want op bijna elk punt was de techniek anders. Het chassis was bijvoorbeeld nieuw, net als de constructie van het koelsysteem en de locatie van de ruitenwisserreservoirs en het reservewiel.

 

Inhoud

Wat maakt de Libero uniek?

1. Klein vanbuiten, ruim vanbinnen
De Libero is even lang, en zelfs smaller, dan een Toyota Yaris. Dankzij de hoge bouw en vierkante vorm, heb je in een Libero toch meer ruimte dan in een Yaris.

Daarnaast kan je met een totale lengte van 3,50m wel gewoon 6 personen vervoeren! Er zijn maar weinig busjes, laat staan auto’s, die de Libero dat nadoen.

2. Veelzijdigheid
De Libero dankt zijn praktische inzetbaarheid aan de grote schuifdeuren en de verstelbare banken en stoelen. Hierdoor is de Libero in vrijwel elke situatie in te zetten.

Of je nu met 6 man ergens heen moet, meehelpt met een verhuizing, een paar fietsen moet verplaatsen, in de regen even droog met z’n vieren wilt lunchen of in de bus wilt slapen, met de Libero kan het allemaal.

3. Sun-sunroof: het panoramadak (optie)
Het panoramadak in de Libero bestaat uit twee delen. Het middelste gedeelte kan over een afstand van 705 millimeter volledig openschuiven. Hierdoor waait het, ook in de hitte, lekker door.
Het voorste deel is een kanteldak. Als je deze samen met het schuifdak opent heb je geen last van windgeklapper tijdens het rijden. Je kan hem ook los van het schuifdak gebruiken, dankzij de vorm hoor je dan vrijwel geen windgeruis. Dit is ideaal voor een snelle ventilatie van het interieur zonder de aanjager hard aan te zetten of het schuifdak te openen.

Subaru noemde deze combinatie niet voor niets ‘sun-sunroof’. Dit is namelijk een woordspeling die voortkomt uit het Japanse woord ‘sansan’. ‘Sansan’ spreek je uit als ‘sunsun’ in het Engels en het betekent zoiets als ‘fel schijnen’. Sun-sunroof betekent dus zoiets als: ‘een dak waar het licht fel door schijnt’. En dat is wel toepasselijk.

Je zou sun-sunroof ook kunnen interpreteren als een dubbel open dak, aangezien je er ééntje vooraan en ééntje in het midden hebt.

Techniek

motor & vierwielaandrijving

De motor

Subaru leverde één motorblok in de 2e generatie van de Libero: de EF12; een 1.2L driecilinder met multipoint injectie.

Het motortje levert 54,4 pk bij 6000 rpm. Het maximale koppel bedraagt 96 Nm bij 3000 rpm. Dit vrij hoge koppel is te danken aan de vrij hoge compressieverhouding van 9,1:1. Dat was zelfs in die tijd vrij hoog, alleen de turboboxers van Subaru konden hieraan tippen!

Het motortje in mijn bus bleek na aankoop een oliedrukprobleem te hebben. Voor meer info over hoe dat opgelost is door het motortje te reviseren, klik op onderstaande knop.

Vierwielaandrijving

Vierwielaandrijving kon naar goed Subaru gebruik natuurlijk niet ontbreken. Daarom ontwierp Subaru voor de Libero een 4WD-systeem, part-time vierwielaandrijving dus.

Dit betekent dat alle vier de wielen niet continue worden aangedreven, iets wat bij een AWD-systeem wel het geval is. Bij de Libero worden de achterwielen altijd aangedreven. Pas als je op een rode 4WD-knop drukt wordt de voorwielen erbij geschakeld en heb je vierwielaandrijving.

Het 4WD-systeem van de Libero is ontworpen om het rijden in sneeuw, gladheid en soortgelijke omstandigheden makkelijker te maken. Het is niet ontworpen om continue op droog asfalt te gebruiken, daar kan de versnellingsbak zelfs van kapot gaan.

Voor een uitgebreide uitleg over de techniek en de beperkingen ervan, klik op de oranje knop.

Aandachtspunten

roestplekken en het panoramadaktandwiel

  1. Roestplekken:
    • Roestende gordelpunten
      De gordels van de achterste bank zitten vast in de achterbak. Klap de plastic mat die in de achterbak ligt op en kijk of deze twee bevestigingspunten roesten.
    • Roest rondom wielkasten
      Alles rondom de wielkasten/spatborden. Kijk goed naar de randen van de spatborden en bekijk de wielkasten ook goed.
    • Roest boven de deuren (komt alleen voor bij beschadigde rubbers)
      Als je een voordeur en een schuifdeur opent, dan zie je dat er boven de deuren een dakgoot-achtig rubber loopt. Trek deze ‘dakgootrubbers’ er eens voorzichtig een stukje vanaf als je een busje aan het bekijken bent. Deze dakgoten moeten voorkomen dat het water tussen vier lagen staal kan gaan zitten. Als deze rubbers uitdrogen of beschadigd zijn kan het zijn dat het water tussen die vier lagen staal is gaan zitten. Dat kan aardig wat roest op een vervelende plek opleveren.

  2. Panoramadak:
    • Ratelend geluid van het panoramadak
      De aandrijving van het elektrische panoramadak wil nog wel eens een ratelend geluid maken. Soms gaat het dak dan ook niet meer open.
      Dit duidt op een versleten tandwiel. Subaru maakt dit tandwiel niet meer, dus ben ik van plan om ze te produceren. Als ik ze binnen heb, dan komt hier een link naar dat tandwiel te staan.
      Voor tussentijdse updates kan je de Facebookpagina of dit topic op het forum bezoeken.